Dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem pieniężnym, mającym na celu dofinansowanie wydatków mieszkaniowych ponoszonych w związku
z zajmowaniem lokalu mieszkalnego.
Wysokość świadczenia zależy od dochodu, powierzchni mieszkania oraz ponoszonych kosztów związanychz zajmowaniem lokalu.
Dodatek mieszkaniowy przysługuje w związku z zamieszkiwaniem lub zajmowaniem jednego lokalu mieszkalnego:
– najemcom i podnajemcom lokali mieszkalnych zamieszkujących w tych lokalach,
– osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
– osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych stanowiących ich własność,
– innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,
– osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo najem socjalny lokalu.
Dodatek mieszkaniowy przyznawany jest na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego,
w drodze decyzji administracyjnej na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku.
Dodatek mieszkaniowy wypłaca się zarządcy domu lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny.
Kryterium dochodowe
Od dnia 1 lipca 2021 r. dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy średni miesięczny dochód przypadający na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku, ustalony na podstawie ustawy
z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, nie przekroczy:
• w gospodarstwie jednoosobowym – 40%
• w gospodarstwie wieloosobowym – 30%
przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, obowiązującego w dniu złożenia wniosku. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej raz na rok
w miesiącu lutym.
Jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy niż określony na podstawie obowiązującego przeciętnego wynagrodzenia, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę.
Dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się, jeżeli jego kwota byłaby niższa niż 0,5% kwoty przeciętnego wynagrodzenia
w gospodarce narodowej, obowiązującego w dniu wydania decyzji.
Kryterium powierzchni lokalu mieszkalnego
Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać:
Liczba osób
Powierzchnia normatywna
Powierzchnia maksymalna
Liczba osób | Powierzchnia normatywna | Powierzchnia maksymalna |
1 | 35 m2 | 45,50 m2 |
2 | 40 m2 | 52,00 m2 |
3 | 45 m2 | 58,50 m2 |
4 | 55 m2 | 71,50 m2 |
5 | 65 m2 | 84,50 m2 |
6 | 70 m2 | 91,00 m2 |
7 | 75 m2 | 97,50 m2 |
Normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszka osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku inwalidzkim lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju.
O wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Dodatek nie zostanie przyznany, jeśli na osobę przypada więcej metrów kwadratowych powierzchni lokalu, niż dopuszcza ustawa.
Wysokość dodatku mieszkaniowego
Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a kwotą wydatków poniesionych przez osobę ubiegającą się
o dodatek mieszkaniowy w wysokości:
• 15% dochodów gospodarstwa domowego – w gosp. jednoosobowym,
• 12% dochodów gospodarstwa domowego – w gosp. 2-4 osobowym,
• 10% dochodów gospodarstwa domowego – w gosp. 5-osobowym i większym.
Wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego:
-czynsz,
-opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej,
-zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną,
-odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego,
-inne,niż wymienione powyżej, opłaty za używanie lokalu mieszkalnego,
-opłaty za energię cieplną, wodę, ścieki, odpady i nieczystości ciekłe,
-wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.
Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego.
Nie stanowią wydatków, wydatki poniesione z tytułu:
– ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów;
– rocznych opłat przekształceniowych, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r.
o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2023 r. poz. 904);
– opłat za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na cele bytowe.
Wydatki naliczone i ponoszone za okres dłuższy niż jeden miesiąc przelicza się na okresy miesięczne.
Jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się:
– wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach
czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy,
– opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.
